martes, enero 27, 2009

Diego Bernal

Intenciona-
damente, non quixen falar de min estes días en Croques. Refírome a que non me expresase en ningún momento sobre o Premio Diego Bernal que inmerecidamente me concedeu a Asociación da Prensa de Galicia, presidida por Arturo Maneiro, e que me foi entregado o pasado 24 deste mes.
Pasada xa a romaría, coido que sería ingrato pola miña parte non comparecer para dicir que fiquei gratisimamente sorprendido, infinitamente agradecido e felizmnte satisfeito pola honra qu significa para min que teña agasallado a APG a trexectoria profesional da miña vida. Por ser esta unha entidade profesional integrada por compañeiros de oficio cos que máis dunha vez polemicei sen disimilulos, resúltame especialmente agradábel recibir o seu galardón, que leva, ademais, o nome de quen foi en vida un bo amigo e meritorio colega, o inesuqecíbel Diego Bernal.
A Juan López Rico, excelente xornalista, gran debuxante e humorista singularísimo, agradézolle a proteica laudatio que me dedicou. Con trovadores coma el podería un ata gañar o Nobel dalgunha Cousa se a Academia Sueca lle deixase falar. Grazas, López, moitísimas grazas, e a ver cando me fas algun debuxiño para Croques, que non todo ha ser falar ben de min.
En fin, que saín do hotel Puerta del Camino con ego a reventar, e isto non debe ser malo unha vez na vida. Digo eu. Inmenso agradecemento a Arturo Maneiro, a Pepe Castro e a todos os que o acompañan na directiva da Asociación da Prensa de Galicia, a todos os que asistiron ao acto, a todos os que expresaron mediante telegramas, “emilios” ou telefonazos, a súa solidariedade, e grazas tamén aos que non lles deu a gaña facer nada porque de todos é o reino da Liberdade.

11 comentarios:

Anabel dijo...

Moitas felicidades, vostede o merecerá

O mundo non se acaba... ou si, dijo...

Parabéns de novo, don Perfeuto. Un premio, o seu, abondo merecido.

Anónimo dijo...

E que fai vostede deitándose na cama do Opus Dei e da droite-divine?
Imaxinaba a Conde homenaxeado polo Colexio de Xornalistas de Galiza ou por algunha asociación ou sindicato dos progres, pero elevado aos altares polo Opus e por Caixagalicia nunca serían capaz de velo.
A realidade supera á imaxinación.

Anónimo dijo...

Vivan ós anónimos discordantes! Se non fora porque xa estamos feitos a eles poderíanse interpretar mal. O problema o teñen as "organizacións ou sindicatos progres" que non son quen de adiantarse a xogada e recoñercer os méritos de don Perfeuto. É súa a culpa? (de don Perfeuto?). O asunto é que os da corda están máis atentos as envexas e ó peldaño. Mais mérito ten ainda que, como di a propio homenaxeado, sexan o contricantes ideolóxicos os que sexan capaces de recoñecer unha exemplar traxectoria profesinal. Porque ten moitos defectos don Perfeuto, pero o de ser un compañeiro fácil, cómodo e confortable, non é a súa debilidade. E quenes son capaces de recoñercer a súa independencia de criterio, ainda a miudo molesta, sendo xornalistas, fan algo pola libertade de opinión.
Pero o pior e máis rendible agora mesmo falar ben da xente afín e conformista e non darlle distincións o "peligrosamente" independente.
Parabéns, don Perfeuto

Anónimo dijo...

Certamente non parece que o progresismo gobernante teña feito ningún recoñecemento ó xubilado que dedicou a súa vida profesional a remover o ñoño, o incívico e o corrupto da nosa sociedade. Tampouco o vexo moi frecuentemente nas prebendas (léase tertulias) radiofónicas ou televisivas. ^
E tiña que rexeitar o premio?

sandra barboni dijo...

Un premio non sería tal neste pequeno e verde e marabilloso país se,acto contino,non caesen das polas das nosa árbores as mazás podres da envexa.Que se disfraza neste caso de "pureza" ideolóxica. Ai,Señor Pureta Anónimo,e como se te ve o rabo,lampantín.

Luisfoz dijo...

Penso que é evidente que o administrador da bitácora tinha o prémio bem merecido. Em quanto às elucubraçons que se fam sobre quem dá o prémio, etc etc tenho a dizer que o senhor Conde deixa bem clara a sua preferência pola laudatio de Joám López Rico, a ver se vai resultar que o caro López pertence à Obra ou a droite-divine... amos anda que dim em Madrid.
Em quanto a pertinência de outras homenagens e outros homenageadores concordo por completo mas porque essa pulha por ter recebido este?

Touceda dijo...

O tema intrígame a tal punto que procurei información encol da entrega do Premio Diego Bernal a Perfecto Conde. Díxéronme que, agás dous catedráticos da Universidade de Santiago, pouca xente máis do establishment cultural e político-administrativo fixo acto de presenza. Até lle fallou, polo visto, o secretario xeral de Comunicación da Xunta, Fernando Salgado, que anunciara a súa.
Será que o xornalista que, durante un tempo, foi o trampolín das ideas progresistas galegas cara á prensa do Estado agora é desprezado polos socialdemócras e os nacionalistas de esquerda que gobernan ou polos caciques da cultureta? Dinme que, dese mundo, a penas foi Víctor Freixanes o único que mandou unha comunicación de adhesión ao acto.
Que curioso resulta observar que a dereita é máis sensible nestas cousas. Algo nos está pasando.

Almiral Mouchez dijo...

A traxectoria de Perfecto fala por si mesma.

E todo canto el escribiu, aí está.

O que lamento é que non faga un libro de memorias...

(Noraboa de novo polo galardón, que eu creo que aquí aínda ten xa non dobre, senón triple mérito, porque é no noso Vello Reino unha tradición moi querida que os premios só sexan para os de Estrita Observancia, categoría na que o noso amigo, evidentemente, non entrou xamais.)

Xosé A. Gaciño dijo...

Felicitara a Perfecto (ou Perfeuto como gustan algúns de chamarlle) na intimidade dun correo persoal, pero, despois de ler estes comentarios e advertir as reticencias incomprensíbeis de certos sectores que se supón que son tamén os nosos, apresúrome, ainda que sexa con retraso, a expresar publicamente a miña adhesión á homenaxe rendida a Perfecto. E repito públicamente o que lle escribía nas vísperas do acontecemento:
"A concesión dese premio honra aos que tiveron a dignidade de recoñecer a persoalidade crítica dun dos mellores xornalistas de Galicia de todos os tempos. A túa
propia honra está moi por enriba destas distincións convencionais, pero nunca está de máis que se faga público, sobre todo cando o premio vai unido ao nome dun profesional tan entrañábel como Diego Bernal. Con toda a saudade deste galego autodesterrado. Unha fonda aperta de Gaciño".
Pois iso: que uns quedaron honrados e outros preferiron deshonrarse ou, polo menos, inhibirse.
Xosé A. Gaciño

freefun0616 dijo...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,