viernes, noviembre 20, 2009

Alakranadas

O máis importante de todo o que había arredor do secuestro do Alakrana, a vida e a saúde dos mariñeiros apresados, resolveuse felizmente. Están todos en terra e camiño das súas casas. Presentan bo aspecto –algún mesmo parece máis un play-boy das Rías Baixas ca un mariñeiro de verdade– e todos contentos.
A ver se así volve todo pronto á normalidade. Incluídas as propias vítimas do secuestro e as súas familias, que non están dando precisamente mostras excesivas de viviren o que lles pasa con normalidade. Empezaron dicindo que o Goberno quería que os mariñeiros regresaran mortos e remataron ameazándoo con demandalo se permitía que se tomasen imaxes das vítimas e dos familiares. Precisamente eles, que non pararon de chamar aos medios de comunicación, cando lles conviña, para que fixesen “toda a bulla posíbel”.
Se cadra non se percataron aínda estes pesacdores de primeiro mundo que no barco tamén ían outros menos afortunados por perteneceren a países e sociedades onde non hai gobernos que manden fragatas nin paguen rescates e ata pode que miren para o lado cando traballan codo a codo con eses mariñeiros pagados pior ca eles polo mero feito de pertenceren a outras circunstancias.
Polo ben de todos, quizais debe pasar xa esta “alakranada”, e a ver se volvemos a fixarnos outra vez na nosa propia piratería doméstica, que tamén a temos.

3 comentarios:

Apolinar dijo...

perfeutiño: o tema do Alakrana, tan tripado polos medios, xa non provoca ao persoal. Este sigue no post anterior enleado con CAM, Psco Vázquez, Ermelinda, o ciclán do seu home ou González, o que non se agacha so de seudónimo algún. E ben está. A xoldra, queridiño, é o que nos mantén vivos. Tamén o amor. Pero non se trata de que mudes en Perfecto Francis ou Corín Conde, claro. Apertas.

Anónimo dijo...

Tes moita razón Sr. Director, sempre estiveron a falar dos galego e bascos, pero dos autros ren de ren. Hay moito pirata nos medios, nos gobernos e na oposición, e non digamos nos barcos.Ollo ao o piollo: meses atrás, porto de Riveira, atunero preto para sair, a Panga estaba no mar con dous negros abordo, intentaban subila pola rambla do barco, fixeron tentativas e a Panga non subía. Gritos no ponte a grandes voces do patrón "negros de merda" e moitos máis insultos, de mágoa. Corre como un tolo pegando saltos desde o ponte e pola cuberta , ía como un tolo que sae dun manicomio, todos espectantes no barco e en terra, pega un salto de tolemia á Panga, quita aos negros cunha mala hostia e pónse ao mando da Panga, sube pola rambla do barco e como un chulo vaise para o ponte de mando. Foi todo un espectáculo de circo e de prepotencia. O máis resaltante foron os gritos deste "muchacho" que se oiron na outra parte do peirao Amigo Director, é o que hai e o que temos. Donde nada temos nada se pode sacar. Todo o demais que se fala, que se conta son historias para non durmir, goberno,oposición,medios de información. Pero o máis chamativo de todo isto é que os armadores que son os máis culpables por mandar aos barcos a zonas conflictivas, os que ordenan e mandan, pouco ou nada se falou, os culpables da historia estiveron agochados.
Para maís carallo, estes da empresa do Alakrana, no seu logotipo di a lenda: "Nuestros barcos aplican la pesca con sostenibilidad". ¡ Hai que foderse !

freefun0616 dijo...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,