lunes, mayo 11, 2009

Toscana

Un trancazo deses que lle fan a un preguntarse se andivo por México recentemente, atoume á cama durante catro días. En canto fun quen de erguerme, viaxei á Toscana. Por iso se produciu a miña ausencia inexplicada ata agora deste blog. Descúlpenme os que me botasen de menos.
O venres pasado durmín en Orvieto, magífica cidade na que só unha boa hipertrofia de próstata ou o canto case gregoriano que aquí saben facer os merlos, é quen de despertalo a un ás catro da mañá. Que catedral, señores, que rúas e que covas medievais hai nista cidade que está a medio camiño entre Roma e Florencia! Na noite da miña chegada andaban por aló os cubanos de Compai Segundo buscando onde cear despois do concerto que acababan de dar.
No día seguinte, visitei de novo a catedral, que aquí lle chaman o “lirio dorado” das catedrais. O Papa Urbano IV ordenou a súa construcción en 1290 por mor do chamado miragre de Bolsena, localidade próxima á Orvieto, onde un cura de Bohemia dubidou da transustanciación e nese momento a hostia comenzou a zumegar sangue que caeu sobre o pano que cubría o altar. O pano foille entregado a Urbano IV en Orvieto, que decrarou a festividade do Corpus Christi. A cidade é, polo tanto, o lugar de nacencia da festa que tanto celebran os de Ponteareas.
De Orvieto, a Florencia, saíndonos da autoestrada para entrar logo de percorrer unha boa parte do Chianti montañoso. Carballos, faias, sobreiras e arboleda mesta por todos os lados. Oliveiras e cepas de viño, cipreses, e paisaxe escrupulosamente conservada e respectada por unha oredanación do medio rural que fai da Toscana un paraíso. Como en Galicia, pero ao rovés.
O domingo fun homenaxear a Cunqueiro visitando os frescos pintados por Piero della Françesca que se conservan na igrexa de San Francisco de Orvieto. Impresiona esta obra do artista que tanto admiraba o escritor de Mondoñedo. Na catedral de Orvieto cantaba na Misa unha moza que parecía un anxo. Despois de xantar, fomos ver o pobo natal de Piero, Sansepolcro, e visitamos o museo para ver máis obras do excelso pintor. Só por ver obras comas del xa paga a pena viaxar á Toscana.
Ese mesmo día tamén fomos a Cortona, cidade ben peculiar que non chega a 30.000 habitantes. Comenzou sendo un pequeño aentamento etrusco e nela viviu e traballou Fra Angélico e naceron os artistas Luca Signorelli e Pietro da Cortona. Nesta cidade acadaou a santidade unha muller chamada Margherita despois dunha mala vida pasada, cun fillo de solteira incluído, e aventuras fracasadas con dous mzos da localidade. Subimos a pé polas encostadísimas rúas de Cortona para visitar o seu santuario e, dende esta experiencia, xa podo atuar a miña amiga eslacadora Chus Lago. Se non fose polos zapatos MBT, baixaba dalí enriba sen pés.
Por fin, hoxe luns, comenzamos a visitar Florencia. Andivemos pola beira do Arno, onde nos saudou unha nutria que tomaba o sol, arrodeamos a Domus e comenzamos a admirar o David de Michelle Angelo. Eu atrevinme a comer as famosa tripas fiorentinas. Estaban boas, pero os nosos callos supérannas. O que non fixen aínda foi comer a máis proteica bistecca fiorentina (xa contarei como se fai) nin probar o Brunello de Montalcino, o meu viño preferido dos moitos e bós que hai na Toscana. A ver se consigo facelo antes de volver a Galicia.

4 comentarios:

arume dos piñeiros dijo...

Non hai dereito, amigo Perfecto, vostede en Cortona. A mellor terra do mundo. Alí quedaba eu de boa gana para sempre. No Ristorante La Tufa, mirando o val de chiana, onde se dan as millores carnes para a Bistecca fiorentina. Montecchio, Castiglion Fiorentino, Arezzo. O paraíso.
Vería vostede a Madonna del Parto en Monterchi. Iso vale toda a viaxe, nefeuto, amigo don Perfecto. A Toscana, en fin, é a medida suprema da felicidade humana.

Luisfoz dijo...

Os meus parabéns por essa magnífica viagem. Se Itália é uma maravilha, a Toscana é a maravilha de Itália. Passa-o bem.

Anónimo dijo...

Vostede pasao moi ben por aí fóra, mais acó as declaracións do Conselleiro de Cultura sobre a Cidade da Cultura acaban de nos deixar de pedra.
Di o home que o tinglado rematará en 2017 ou 2021...
Cando retorne, mire de facer algo sobre o tema.
De balde, aí vai unha proposta: procesamento de Pérez Varela por engañar a todo o mundo, e procesamento das persoas que fixeron os informes técnicos por agochar as datas reais da construción do mamotreto.
Agggggggggggg

freefun0616 dijo...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,