martes, julio 21, 2009

O revisionismo do PP

Somos un país condenado a aturar gobernantes revisionistas, e que me perdonen Antonio Gramsci, Palmiro Togliatti, Enrico Berlinguer e Santiago Carrillo que non vai por eles senón pola desenfreada afección que está mostrando todo o equipo que preside Alberto Núñez Feijóo. Aínda non levan tres meses na Xunta e xa puxeron patas parra riba case todo o que –ben, regular ou mal– fixo o bipartito.
Primeiro foi a cuestión do idioma, logo a a ordenación do territorio, despois a pesca e as famosas piscifactorías, a enerxía hidroeléctrica e varias cousas máis, e agora a revisión das concesións eólicas. Todo é revisábel dende que chegou o bulldogzer destrutivo do PP a Raxoi-San Caetano. O único que non lles parece revisábel senón simplemente desculpante, é o aparato de loita contra os incendios, que xa andan dicindo que é unha herencia dos gobernantes anteriores. Debe ser unha maneira de porse o casco ante unha previsíbel oleada de lumes favorecidos pola lóxica canícula de agosto. Pois que non se queixen, que ata gora choveulles abondo ao seu favor.
Postos a revisar, revisan papeis, contas, contratos, encomendas e todo o que se lles pon por diante. A última revisión, a do conselleiro de Cultura que descubre agora que a Xunta comproulle libros a Alonso Montero e a non sei cantos máis, pero oculta que tamén llos comprou a Basilio Losada e a algún outro. E non foron precisamente os do bipartito os que fixeron esas compras, boas ou malas, senón os da súa propia corda política, é dicir, aqueles gobernantes que staban mandados por Fraga Iribarne, entre os que non só estaba Pérez Varela senón tamén Núñez Feijóo.
Dentro dese andazo revisionista ata ameaza o sucesor de Ánxela Bugallo con tirar da manta e levar ao Parlamento convenios, encargos e contratacións levados a cabo polo bipartito en condicións que a el lle parecen sospeitosas. Está no seu dereito sempre e cando non remate confundindo o seu papel de gobernante da cultura galega co que lle podería resultar máis acaído ao Consello de Contas que a el mesmo. Xa puxo un exemplo, a edición en galego do Codice Calixtino contratada á editorial d’A Nosa Terra por 178.000 euros. Unha edición, segundo di o diplomático metido a conselleiro, que ía saír a 118,7 euros por cada exemplar publicado. El que é un home cultivado nos cosmpolitismos neoiorkinos, non sei por que se alarma tanto. Dependerá do tipo de edición que lle fose encargada a A Nosa Terra, que despois de todo tamén comprende a traducción e que, tratándose do que se trata, non se lle iría encargar a un manzanillo de 20 euros a folla traducida, digo eu. Ademais, como se fose a primeira vez que lle saen a ese prezo os libros á Xunta... En fin, está ben que investigue o conselleiro Maigret, pero veremos senón queda en fume de carozo a súa pescuda.
A min o que me parece é que xa empeza a cheirar a podre tanto revisionismo ideolóxico, histórico e, polo camiño que vamos rematará sendo tamén revisionismo ficcional. Menos mal que non temos Holocausto, que senón… O perigo de certos revivisionistas é que adoitan caer doadamente no puro negacionismo case por deporte. Habería que dicirlles que se fixesen algo máis situacionistas e que se puxesen, dunha vez, a crear situacións en vez de negalas. A ver se agora van ser eles os do non, e non os do Bloque.

6 comentarios:

Marmaltán dijo...

E, mentres tanto, o país escarallándose. Empresas, que antes foron case modélicas, deixándolles sen pagar as pagas extras e os incrementos anuais aos seus traballadores sen preaviso nin explicación de ningún tipo. Sometemento a cambios de horarios según lle compre ao executivo de quenda, malas maneiras, badoquismo a eito...
ERES e máis ERES, todo o que lles convén aos patróns. Para iso teñen a Feijóo entretido con perseguir o galego, montar piscifactorías e matar ríos galegos. Se non se fai algo, o país vaise á merda.

Anónimo dijo...

Nos andeis dos sotos dos pazos de moitas institucións, nomeadamente as deputacións galegas,apodrecen moreas e moreas de libros en edicións de luxo e sobre temas do maís variopinto.
Algúns sen o máis mínimo interés. Moitos deles nunca chegaron a distribuírse.
Cando a oposición foi chegando ao poder, ao descubrir semellante tesouro, puxo en práctica unha fórmula para irse desfacendo del: facer lotes de temas diversos, metelos en caixas e distribuilos por centros de ensino e asociacións culturais. Esta práctica foi bautizada polo meu querido amigo E. como "SENTINAZO".
"Chegou un sentinazo da Xunta", oíase dicir polos corredores.
Era un xeito radical e efectivo de limpar os andeis.
Póde que o conselleiro de Cultura tivera que investigar estes feitos, ou será cousa do de Medio Ambiente?

Anónimo dijo...

Home, o mais rechamante do caso é mais ben que un contrato de 178.000 euros fora adxudicado a dedo, sen concurso nin publicidade, e precisamente para A Nosa Terra. Cheira un pouco. E que os demais tamén o fagan non resolve nada.

Anónimo dijo...

No crea, señor director, que hai tanto revisonismo no PP.
Hoxe publica a prensa que o novo director da Biblioteca da Cidade da Cultura é don Daniel Buján, experto en banda deseñada e colaborador, tamén, da revista "Galegos/Gallegos".

Pois don Daniel foi, canto menos durante unha boa tempada, o responsábel das adquisicións de documentos para a Biblioteca do Gaiás, esas compras que tantos problemas dan.

Anónimo dijo...

Lamento decirvos que o encargo aA Nosa Terra non foi de 178 euros como di o Conselleiro, senón de tan solo 70.000 e iso incluie as letras capitulares e ilustraciónq ue fixo leiro e que están valoradas en máis de 50.000 euros e que quedarán en propiedade da Xunta. A maquetación e a tradución fixerona outras empresas.

freefun0616 dijo...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,