![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimooVjppHhBmzUkBRwYQE6-roAB_D3kB8qVJJ4I7Idx6dKvra6LFoPa1OHbExBBchuittVfYfDx0Ia0mUrO_hXzTGQ8k5Imb4AhlscjBOlvlIkq22hQmRNDeUNKvxwU_YL2pZ-TA/s400/File0371.jpg)
Familiares de varios enfermos queixáronse no servizo de Atención ao Paciente sen que se saiba ata agora se o xerente do hospital tomou algunha medida. Un dos afectados pola situación creada a un familiar seu, Xoán Xosé Álvarez Carril, é director do departamento de Planificación Enerxética do Instituto Enerxético de Galicia (INEGA), que depende da Consellería de Imnovación e Industria da Xunta de Galicia.
7 comentarios:
Nada que facer, ó final non hai máis que pedirlle o pacientes "paciencia"
Isto da sanidade pública é o gran fracaso de todos os gobernos. Por un lado é verdade que temos un dos mellores sistemas de asistencia sanitaria de Europa, bastante ben dotado de medios materiais (grandes hospitais, instrumentaxe, etc., o que poderiamos chamar o "hardward" do sisetma). Traballan na seguridade sanitaria mesmo grandes profesionais da Medicina e da Enfermería. Pero logo fallamos no que podería parecer que sería capaz de resolver un bo "alcalde": a organización, a xestión.
O caso que se comenta aquí, insistentemente repetido por todo o país, resolveriao mellor calquera capataz dunha empresa construtora. Por que na seguridade social pasa o que pasa? Sinxelamente porque non hai vontade de facer as cousas como hai que facelas. Que me vou dous ou tres días a un congreso ou a unha paparota? Non pasa nada. Xa traballarei algunha hora de máis cando volva. E mentres tanto que agarden os enfermos e sufran tamén os seus familiares.
Se non chega o día en que alguén lle meta man a isto sen dolo, seguiremos botando a perder o mecanismo de benestar social máis importante que temos.
Unha pena.
Fai uns dias andaban dando a matraca co o carallo de López e agora nin asoma. Non si si e boto de menos ou o botaba de mais. O certo é que dame igual.
Perfecto, ¿falaremos algún día das prevendas dos médicos recibidas dos laboratorios?, da mercadería sumerxida, dos viaxes a congresos que non son outra cousa que retribucións encubertas...
¡¡¡É certo!!! ¿Qué foi do López?
Sei que o miraron a pasar por Aiaz, mais tamén por Quiroga e por Doade...
Visto que López volvió (e ninguén pudo evitalo), procedo a narrar una anécdota cierta como la vida misma y pertienete al pos que nos cocupa. Me encuentro a un médico conocido en el avión:
-¿De donde vienes?
- De Río de Janeiro, de un Congreso.
- ¿Y que tal fue?
- Fatal. Nos llovió mucho.
vasco moscoso:
Se non fose polo galego (que parece mentira para un brasileiro) diría que tí es López, pola propaganda que lle fas.
Mais quixera él.
Publicar un comentario